نخند جانم ،نخند

نخند جانم ،نخند

آدم دست و پای دلش میان چال گونه ات میشکند ...

تو نخند ، میترسم نقاش ها لبخندت را نقاشی کنند ...

عکاس ها لبخندت را ثبت کنند ...

شاعرها از لبخندت غزل بگویند ، نویسنده ها کتابت کنند ...

بعد منه دست و پا شکسته چطور با یک شهر رو به رو شوم؟

رحم کن، یواشکی بخند ،فقط برای من ...


| ستایش قاسمی |