بهانه میتراشی و مرا عذاب میدهی

بهانه میتراشی و مرا عذاب میدهی
به روح بی قرار من تو اضطراب میدهی

دلم پر از گلایه ها ، تنم اسیر درد و خون
ولی تو قهر با دلم برای لحظه ی مکن . .