در سراشیبی که نامش زندگیست

در سراشیبی که نامش زندگیست

با همه بیگانگی هایم میروم

درسکوت سرد و تاریک زمان

بی هدف بی یار وتنها میروم

میروم تاشاید در دشتی بزرگ

درسراشیبی که نامش زندگیست

باز آیم آنچه را گم کرده ام

آن هم خونی که دنیا بر دل ما می کند

جای ما هر کس که باشد

ترک دنیا میکند

هرگاه تنها میشوم با گریه یادت میکنم

سخت است میدانم....ولی یک روز عادت میکنم
دیدگاه ها (۱)

زندگی کن حتی بی نشونه....فردا که شد از ما هیچی نمیمونه√√√در ...

وقتی به دنیا آمدم گفتند بگرد که گشتن از آن توست و اکنون از ج...

وقتی به دنیا آمدم گفتند بگرد که گشتن از آن توست و اکنون از ج...

🍀 کلنا فداک یا زینب (س)🍀 🌻 تــفــنـــگ را در دستم میگیرم. ب...

کلنا فداک یازینب (س)تــفــنـــگ را در دستم میگیرم. با دستما...

ظهر است و نور از پنجرهٔ سالن به درون پذیرایی می‌تابد و به ات...

**photo & text by :delaram**باذن الله... بسم الله. . .×× من،...

بی حجابی

حجاب کامل

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط