بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم : تنها رفیق :
این سنتی است که خدا در عالم قرار داده است، برای اینکه تو بزرگ بشوی، برای اینکه موقع محبت‌ کردن چشم‌داشت نداشته باشی و این، حالت را خوب می‌‌کند.
مردم فکر می‌‌کنند در اثر خودخواهی حال‌شان خوب می‌‌شود. آدمی که منوع باشد، یعنی چیزی داشته باشد ولی به کسی دیگر ندهد، محبت نکند، دَهش نداشته باشد، خساست داشته باشد، اصلاً حالش خوب نیست. خیلی از آدم‌ها فکر می‌‌کنند که اگر بیشتر جمع کنند و بیشتر خودشان بخورند حال‌شان بیشتر خوب می‌‌شود. واقعاً این‌طور نیست. بعضی وقت‌ها ما فکر می‌‌کنیم که اگر خودمان از اموال‌مان و امکانات و دارایی‌های‌مان بهره ببریم، بیشتر کیف خواهیم کرد. واقعاً این‌طور نیست.
ممکن است زندگی کسانی را ببینید که دارا هستند و عیاشی می‌‌کنند. اگر یک دستگاهی برای تشخیص حال خوب وجود داشت، به شما ثابت می‌‌کردم که او حالش خوب نیست. مثلاً یک میلیارد برای تفریح خودش کنار گذاشته است، شما یک میلیون تومان هم نداری، بیست هزار تومان در جیب خودت داری. ده هزار تومان از این پول را دادی به رفیقت که برود یک آبمیوه بخورد.
اگر یک تب‌ سنج برای روح انسان باشد که نشان دهد چه کسی الآن حالش خوش‌ تر است، می‌‌گویند الآن حال تو از آن عیّاش که یک میلیارد برای عیاشی‌ اش دارد خرج می‌‌کند بهتر است. به مرور، علوم تجربی هم به اینها می‌‌رسد. تکنولوژی پیشرفت کند، آن وقت لازم نیست این حرف‌ها را آخوندها بزنند. این حرف‌ها قال الصادق (ع) نمی‌خواهد، متخصصین علوم تجربی و پزشک‌ها‌، این حرف‌ها را برای‌تان می‌‌ زنند. حال خوب در اثر دیگرخواهی است.(پایان)