مطلب قبلی حذف گردید

مطلب قبلی حذف گردید
حجاب در ادیان مختلف

نیاز انسان به پوشش در همه اعصار و دوران زندگی بشری وجود داشته است و از زمانی که انسان به خاطر خطایش و سرپیچی از فرمان پروردگار و خوردن میوه ممنوعه بی آبرو شد و به زمین هبوط کرد سعی کرد خودرا با برگی بپوشاند چون می دانست که به خاطر خطایش مورد خشم پروردگار قرار گرفته و شرم می کرد که برهنه شده حتی بدون این که کسی ناظر باشد .پس پوشش و حجاب در فطرت تمام بشریت وجود دارد که به واسطه دین و آداب و رسوم ملت ها متغیر است .حجاب در ادیان هم به مرد و هم به زن توصیه شده و به زنان بیشتر زیرا زنان لطیف تر هستند و بیشتر مورد آزار قرار می گیرند و حجاب آن ها را از هرگونه بد اخلاقی های اجتماعی حفظ می کندحجاب در ادیان الهی نیز مدح شده و از اهمیت خاصی برخوردار است.

دین زردشت
چونان که در دین زردشت برای انجام اعمال عبادی ،زنان حجاب بر تن می کنند و موها و صورت خود را می پوشانند و حتی در کتیبه های باستانی ایرانیان زمان هخامنشی و ساسانی زنان با شلوار و شنل بلند و با رو بند و حتی در کجاوه تردد می کردند و حتی حق معاشرت با مردان در ملا عام را نداشتند و به نوعی منع می شدند و اگر مردی همسرش خلاف این ها را از همسرش می دید حق داشت او را طلاق دهد. و در کتاب «وَنْدی داد» این جمله به طور مکرّر آمده است: «کلام ایزدی است که کردار زشت را نابود می‏کند: از تو – ای مرد! – خواهش می‏کنم پیدایش و فزونی را پاک و پاکیزه ساز! از تو – ای زن! – خواهش می‏کنم تن و نیرو را پاک و پاکیزه ساز! آرزو دارم صاحب فرزند باشی و شیر تو فراوان شود!»
یهودیت
در یهودیت حجاب زنان بسیار سخت است به طوری که زنان باید با پوشش چادر و برقع باشند و حتی کف دست و صورت هایشان نیز باید پوشیده باشد و فقط خود را برای همسرانشان باید بیارایند چونان که ویل دورانت، که معمولاً سعی می‏کند موارد برهنگی یا احیاناً تزیینات و آرایش‏های زنان هر قوم را با آب و تاب نقل کند تا آن را طبیعی جلوه دهد، در این مورد می‏گوید: «در طول قرون وسطا، یهودیان همچنان زنان خویش را با البسه فاخر می‏آراستند، لکن به آنها اجازه نمی‏دادند که با سر عریان به میان مردم روند. نپوشاندن موی سر، خلافی بود که مرتکب را مستوجب طلاق می‏ساخت. از جمله تعالیم شرعی یکی آن بود که مرد یهودی نباید در حضور زنی که موی سرش هویداست، دست دعا به درگاه خدا بردارد». (۷)او در توصیف زنان یهودی می‏گوید: «زندگی جنسی آنان علی‏رغم تعدّد زوجات، به طرز شایان توجّه، منزه از خطایا بود. زنان آنان دوشیزگانی محجوب، همسرانی ساعی، مادرانی پُرزا، و امین بودند و از آن‏جاکه زود وصلت می‏کردند، فحشا به حدّاقل، تخفیف پیدا می‏کرد». (۸)در کتاب مقدّس یهودیان، موارد متعدّدی یافت می‏شود که به طور صریح و یا ضمنی، حجاب و پوشش زن و مسائل مربوط به آن، مورد تأیید قرار گرفته است. در برخی از آنها لفظ «چادر» و «برقع» به کار رفته است که نشانگر کیفیت پوشش زنان آن عصر است و در واقع منشا حجاب در یهودیت از داستان حضرت موسی به هنگام برخورد با دختران شعیب نشات می گیرد
مسیحیت
در مسیحیت نیز حجاب مدح شده و اهمیت داشته است به گونه که تصاویری که از حضرت مریم از گذشته تا حال وجود داشته با پوشش و حجاب بوده است و حتی همین تجرد گرایی و تارک دنیا شدن در مسیحیت هم ناشی از مصون ماندن از بی عفتی های جامعه است دکتر «حکیم الهی» استاد دانشگاه لندن در کتاب «زن و آزادی» پس از تشریح وضعیت زن نزد اروپاییان، در مورد حکم پوشش و حجاب زن نزد مسیحیت، عقاید «کلمنت» و «ترتولیان»، (دو مرجع مسیحیت و دو اسقف بزرگ) را درباره حجاب بازگو می کند: «زن باید کاملا در حجاب و پوشیده باشد، مگر آن که در خانه خود باشد، زیرا فقط لباسی که او را می پوشاند، می تواند از خیره شدن چشم ها به سوی او مانع گردد. زن نباید صورت خود را عریان ارائه دهد تا دیگری را با نگاه کردن به صورتش وادار به گناه نماید. برای زن مؤمن عیسوی، در نظر خداوند، پسندیده نیست که نزد بیگانگان به زیور آراسته گردد و حتی زیبایی طبیعی آن نیز باید مخفی گردد، زیرا برای بینندگان خطرناک است ( زن و آزادی، حکیم الهی، ص ۵۳). تصویرهایی که از پوشاک مسیحیان و مردم اروپا انتشار یافته است، به وضوح نشان می دهد که حجاب در بین زنان، کاملا رعایت می شده است.
در این ارتباط، نگاهی به انجیل می اندازیم:
«…و همچنین زنان خویشتن را بیارایند به لباس مزین به حیا و پرهیز، نه به زلفها و طلا و مروارید و رخت گرانبها* بلکه چنان که زنانی را می شاید که دعوای دینداری می کند به اعمال صالحه*…»