چقدر راست گفتند كه مؤمن در دنيا غريب است! و تو رهبر من،از
چقدر راست گفتند كه مؤمن در دنيا غريب است! و تو رهبر من،از همه بيشتر غريبي... بعد سفر اماممان روح الله"ره"،تو ماندي و اين همه درد و مصيبت و سختي و مشكلات!
فيلمتان را ديده ام كه قبول نميكرديد پرچم ولايت را به دوش بكشيد!آخر ميدانستيد كه سخت است.... شما مي گفتي: مگر من خميني مي شوم؟
اما پیشتر شهيد دستغيب ميگفت: اگر مسلمين هميشه حاضر باشند خدا بهتر از امام خميني را هم برايشان مي فرستد!
چرا نگذاشتي از خانه ات فيلمي بگيرند تا عالم و آدم بدانند كه رهبر جامعه مان، با اينكه فرمانده كل قواست اما همچنان علي وار زندگي مي كند و فقط يك بار در هفته غذايش برنج است!
كاش مي گذاشتي و نمي گفتي كه: مي ترسم مردم باورشان نشود!
اما آقاي من مردم كه باورشان ميشود،بايد فكري به حال نامردمان كرد... شما كه از بيت المال نه چيزي مي خوريد و نه مي پوشي متهمي!آنان كه سفره هاي غذاشان بوي حق الناس مي دهد عزيزترند!
سرور من!چرا بعد مجروحيت دستتان كه رفته بوديد به سفرچين نگذاشتي كه با طب سوزني يك هفته اي درمانت كنند؟چرا مثل هميشه مهرباني به خرج دادي و گفتي:معلولين مثل من در ايران زيادند اگرهمه آنها آمدند من هم مي آيم!
كاش مي گذاشتي همان موقع درمانت كنند كه اين روزها مارا به خاطر دعا براي جانت مسخره نكنند!
مولاي من!چرا وقتي آيت الله حسن زاده آملي،مولا صدايت ميزند ناراحت مي شوي و ميگويي اينطور خطابم نكنيد....؟ مرحبا به آيت الله حسن زاده آملي كه جواب داد:اگر يك مكروه از شما سراغ داشتم،اين كار را نمي كردم!
و شما يا ايها العزيز!
بگذر از سر تقصيرات بعضي ها كه دوستت نمي دارند و از محبتي كه همگان برايت ابراز ميكنند خشمگينند و مي گويند:بت نسازيد از كسي كه معصوم نيست!
اصلا آقاجان شما نورچشم ما و آرام جان مايي!
هركس هرچه مي خواهد بگويد. بدا به حال ما كه شكر نمي كنيم نعمت حضورت را...
فيلمتان را ديده ام كه قبول نميكرديد پرچم ولايت را به دوش بكشيد!آخر ميدانستيد كه سخت است.... شما مي گفتي: مگر من خميني مي شوم؟
اما پیشتر شهيد دستغيب ميگفت: اگر مسلمين هميشه حاضر باشند خدا بهتر از امام خميني را هم برايشان مي فرستد!
چرا نگذاشتي از خانه ات فيلمي بگيرند تا عالم و آدم بدانند كه رهبر جامعه مان، با اينكه فرمانده كل قواست اما همچنان علي وار زندگي مي كند و فقط يك بار در هفته غذايش برنج است!
كاش مي گذاشتي و نمي گفتي كه: مي ترسم مردم باورشان نشود!
اما آقاي من مردم كه باورشان ميشود،بايد فكري به حال نامردمان كرد... شما كه از بيت المال نه چيزي مي خوريد و نه مي پوشي متهمي!آنان كه سفره هاي غذاشان بوي حق الناس مي دهد عزيزترند!
سرور من!چرا بعد مجروحيت دستتان كه رفته بوديد به سفرچين نگذاشتي كه با طب سوزني يك هفته اي درمانت كنند؟چرا مثل هميشه مهرباني به خرج دادي و گفتي:معلولين مثل من در ايران زيادند اگرهمه آنها آمدند من هم مي آيم!
كاش مي گذاشتي همان موقع درمانت كنند كه اين روزها مارا به خاطر دعا براي جانت مسخره نكنند!
مولاي من!چرا وقتي آيت الله حسن زاده آملي،مولا صدايت ميزند ناراحت مي شوي و ميگويي اينطور خطابم نكنيد....؟ مرحبا به آيت الله حسن زاده آملي كه جواب داد:اگر يك مكروه از شما سراغ داشتم،اين كار را نمي كردم!
و شما يا ايها العزيز!
بگذر از سر تقصيرات بعضي ها كه دوستت نمي دارند و از محبتي كه همگان برايت ابراز ميكنند خشمگينند و مي گويند:بت نسازيد از كسي كه معصوم نيست!
اصلا آقاجان شما نورچشم ما و آرام جان مايي!
هركس هرچه مي خواهد بگويد. بدا به حال ما كه شكر نمي كنيم نعمت حضورت را...
- ۴۸۱
- ۱۴ خرداد ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط