دلم برای کسی تنگ است
دلم برای کسی تنگ است
که افتابِ صداقت را
به میهمانیِ گلهای باغ میاورد
و گیسوانِ بلندش را
به بادها می داد
و دستهای سفیدش را به اب میبخشید
کسی که همچون کودکِ معصومی
دلش به حالِ دلم میسوخت
که افتابِ صداقت را
به میهمانیِ گلهای باغ میاورد
و گیسوانِ بلندش را
به بادها می داد
و دستهای سفیدش را به اب میبخشید
کسی که همچون کودکِ معصومی
دلش به حالِ دلم میسوخت
- ۲۲۵
- ۳۱ فروردین ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط