(اهدا خاص الی جمیع الابهات )

(اهدا خاص الی جمیع الابهات )
کنا صغار نقعد وقت الغروب بباب الدار ننطر جیت أبونه 
یرجع مبتسم بس وجه متعوب ومن یشوفنا یضحکن عیونه 
یجی محمل ابونا اشکال والوان وتظل تلوم بیه امنا الحنونه
تعبک هذا تعبک لا یبو فلان تتعب والصغار أیضیعونه
لکن یبتسم ودموعه بالعین ویقل لمی التعب یستاهلونه
هذولا حزام ظهری بساعة الضیق ولج بالشدة یم فلان عونه
ابونه بدنیتا مایوم مرتاح الدنیا ویاه صعبه ومایملها 
عنده المهم یتعب واحنه نرتاح وابدا من نیت احد ماقبلها 
یرجع ضهره محنی وجدمه تعبان وتتلقاه امی ویضحکلها 
وقبل ماتوصله وتسلم علیه الله ایساعدج هو الی یقلها 
ابونا من المصایب یحمل اجبال ولایحمل عتب امی وزعلها
تعب جاع وعطش مادنک الراس ولارخص رکبته ومره ذلها
اصلب رجل بینه بمحنته ایکون واصعب مشکله بیده یحلها
بس اضعف رجل بلعائله ایصیر اذا أمی المرض مره یصلها 
أبونا علی جتافه صغار وکبار لعبنا سنین ما تعبن متونه
یلبسنا حریر وهو محروم وقمیصه من التعب مقلوب لونه
واذکر لو لعبنا الوالده تصیح أبوکم نایم ولا تفززونه
لحد هالیوم تصدق منک انخاف ونجل اسمک یوالدنا ونصونه
یهنیالله الیسعدک والیرضیک برضاک الجنة ندخله یبونه