بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
گروهی سفر را با تمامی شرینی ها و تلخیهایش، به سلامت به پایان میرسانند و با استقبال فرشتگان و مؤمنان، وارد بهشت جاوید خداوند منّان میگردند؛ اما گروهی این سفر را با تمامی افت و خیزهایش، با جراحت و روسیاهی به پایان می رسانند و به جهنم و عذاب می رسند؛ و به آنها گفته میشود که در دنیا به شما تذکر داده شد که این راه را نپیمایید، چرا که مقصدش،سقوط در درّه هولناک و آتشین جهنم میباشد.
یاد مرگ، باز دارنده از گناه : اما در عین حال مرگ برای همگان، پایان زندگی در دنیا میباشد.
انسان، هم از موهبت عقل برخوردار شده که حجّت باطنی خداوند متعال میباشد، لذا عصمت دارد و خطا نمیکند؛ و هم از هوای نفس حیوانی برخوردار میباشد که لازمۀ زندگی او با بدن در این دنیا میباشد و البته به نور وحی، هدایت شده است.
اساس، انگیزه و هدف از هر جهت گیری و کاری، محبّت - دوست داشتن میباشد؛ لذا منشأ تمامی گناهان نیز همان محبّت به دنیا می باشد؛ چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: حُبُّ اَلدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ وَ مِفْتَاحُ كُلِّ سَيِّئَةٍ وَ سَبَبُ إِحْبَاطِ كُلِّ حَسَنَةٍ - دوستى دنيا سررشتۀ تمام گناهان، و كليد تمام بديها، و سبب تباه شدن هر خوبى می باشد.(إرشاد القلوب، ج 1، ص 21)
بیتردید،کسی برای رشد، تکامل وقرب بیشتر به خداوند سبحان وبرای سعادت اخرویش مرتکب گناه نمی گردد، بلکه تمامی گناهان، برای پاسخگویی به شهوات دوست داشتنیها - لذت بیشتر بدن با ارضای غرایز حیوانی، و رسیدن به آمال و آرزوهای دنیوی می باشد.
نیازها و امیال شهواتِ هوای نفس را میتوان از راههای درستی که خداوند حکیم چگونگی و حدود آن را تبیین نموده، برآورده نمود، اما افسار گسیختگی نفس حیوانی،سبب طغیان و رم کردن این حیوان سرکش می شود، لذا اگر سوارش آن را مهار نکند، سرنگون و هلاک میگردد.
یادمرگ، سبب میشود که آدمی متوجه گردد که تمامی شهوات افول دارند - تمامی لذتها، حتماً همراه با مشکلات هستند و به پایان میرسند - و هیچگاه تمامی آرزوها محقق نمی شود و آن مقداری که به دست آمده نیز به سرعت از دست میرود؛ پس ارزش گناه ندارند!
از اینرو، یاد مرگ، انسان را از گناهی بازمی دارد که ارتکاب به آن هیچ سودی ندارد و البته ضررها و خسران های ماندگاری را مترتب می سازد و سبب دوری او از رحمت واسعۀ معبودِ محبوب میگردد و عاقبت نا مطلوبی را برایش رقم میزند.(ادامه دارد...)
قسمت دوم :
گروهی سفر را با تمامی شرینی ها و تلخیهایش، به سلامت به پایان میرسانند و با استقبال فرشتگان و مؤمنان، وارد بهشت جاوید خداوند منّان میگردند؛ اما گروهی این سفر را با تمامی افت و خیزهایش، با جراحت و روسیاهی به پایان می رسانند و به جهنم و عذاب می رسند؛ و به آنها گفته میشود که در دنیا به شما تذکر داده شد که این راه را نپیمایید، چرا که مقصدش،سقوط در درّه هولناک و آتشین جهنم میباشد.
یاد مرگ، باز دارنده از گناه : اما در عین حال مرگ برای همگان، پایان زندگی در دنیا میباشد.
انسان، هم از موهبت عقل برخوردار شده که حجّت باطنی خداوند متعال میباشد، لذا عصمت دارد و خطا نمیکند؛ و هم از هوای نفس حیوانی برخوردار میباشد که لازمۀ زندگی او با بدن در این دنیا میباشد و البته به نور وحی، هدایت شده است.
اساس، انگیزه و هدف از هر جهت گیری و کاری، محبّت - دوست داشتن میباشد؛ لذا منشأ تمامی گناهان نیز همان محبّت به دنیا می باشد؛ چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: حُبُّ اَلدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ وَ مِفْتَاحُ كُلِّ سَيِّئَةٍ وَ سَبَبُ إِحْبَاطِ كُلِّ حَسَنَةٍ - دوستى دنيا سررشتۀ تمام گناهان، و كليد تمام بديها، و سبب تباه شدن هر خوبى می باشد.(إرشاد القلوب، ج 1، ص 21)
بیتردید،کسی برای رشد، تکامل وقرب بیشتر به خداوند سبحان وبرای سعادت اخرویش مرتکب گناه نمی گردد، بلکه تمامی گناهان، برای پاسخگویی به شهوات دوست داشتنیها - لذت بیشتر بدن با ارضای غرایز حیوانی، و رسیدن به آمال و آرزوهای دنیوی می باشد.
نیازها و امیال شهواتِ هوای نفس را میتوان از راههای درستی که خداوند حکیم چگونگی و حدود آن را تبیین نموده، برآورده نمود، اما افسار گسیختگی نفس حیوانی،سبب طغیان و رم کردن این حیوان سرکش می شود، لذا اگر سوارش آن را مهار نکند، سرنگون و هلاک میگردد.
یادمرگ، سبب میشود که آدمی متوجه گردد که تمامی شهوات افول دارند - تمامی لذتها، حتماً همراه با مشکلات هستند و به پایان میرسند - و هیچگاه تمامی آرزوها محقق نمی شود و آن مقداری که به دست آمده نیز به سرعت از دست میرود؛ پس ارزش گناه ندارند!
از اینرو، یاد مرگ، انسان را از گناهی بازمی دارد که ارتکاب به آن هیچ سودی ندارد و البته ضررها و خسران های ماندگاری را مترتب می سازد و سبب دوری او از رحمت واسعۀ معبودِ محبوب میگردد و عاقبت نا مطلوبی را برایش رقم میزند.(ادامه دارد...)
- ۶۲
- ۱۹ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط