خطاب

*** خطاب ***

مرغِ دلت را , تو خطابی بده .
بال و پرش را , تو شتابی بده .

کبر و غروری که در آن غرقه ای .
کاهشِ بی حدّ و نصابی بده .

طائرِ اندیشه و کردار را .
بهرِ خدا , صوبِ ثوابی بده .

جانبِ گلزار و گلستانِ عشق .
خصلت و خو را تو لعابی بده .

نفسِ زبون را , که بُوَد خصمِ جان .
مصلحتی پند و چکابی بده .

از خُمِ میخانه یِ انصاف و عدل .
بر لبِ دل , باده یِ نابی بده .

بهرِ سر افرازیِ خود , دم به دم .
همّتِِ مردی به رکابی بده .

غرّه مشو , عمر بسی کوته است .
بر دلِ خودرأی عتابی بده .

پیله مکن براین و بر آن عظیم .
گوشِ خودت را تب و تابی بده .

مویِ سپید سر و هم چهره را
کمتر از این , رنگ و خضابی بده .
=============================
شاعر= عبدالعظیم عربی .