نه به دل فروغ صبرینه به سر هوای خوابی

نه به دل فروغ صبری،نه به سر هوای خوابی
نه شبم شده ست روشن،به طلوع ماهتابی

چه مراست حاصل از تو؟بجز از غم و ندامت
برو قلب خسته ام را،مده بیش ازاین عذابی

تو نه عاشقانه ماندی، و نه می روی ز پیشم
به ردای قامت من، بخدا نمانده تابی!

ز چه می دهی عذابم؟چه گناه کردم آخر؟
که نداشتی تو هرگز،به سوال من جوابی


دل من دل غمینم،ز سر عشق او بدر کن
که نه"دوستت ندارد" تو ولی هنوز خوابی!