وقتی دست هایت را،

وقتی دست هایت را،
نذر مرتب کردن حجابت می کنی...
وقتی چشم هایت را،
بر حرام میبندی!
وقتی با آهنگ نجابت و وقار،
از جاده ی تلخ گناه،
پیروزمندانه می گذری...
وقتی پاکی وجودت را،
از نگاه های چرکین می پوشانی!
آنگاه؛
پیشکشِ توست!
بلندای آسمان ها!
که حجابت آسمان است و
تو خودت،
از جنس ماه...