تنهاییِ آدم‌ها، همیشه قصه ی تلخ

تنهاییِ آدم‌ها، همیشه قصه ی تلخ
و ناگفته‌ای‌ست از درک نشدن،
و از بودن و ماندن در انبوهِ آدم‌هایی
که هیچ‌کدامشان
کسی که باید، نبودند!
انگار از سیارهٔ دیگری باشی
و انگار غریبه باشی؛
جایی که زبان دلت را نمی‌فهمند ...