زندگی اسباب بازی پرزرق و برقی است که به امانت به ما سپ

زندگی اسباب‌ بازی پرزرق‌ و‌ برقی است که به امانت به ما سپرده‌اند. بعضی‌ها اسباب‌بازی را آنقدر جدی می‌گیرند که به‌خاطرش می‌گریند و پریشان می‌شوند. بعضی‌ها هم همین که اسباب‌ بازی را به دست می‌گیرند کمی با آن بازی می‌کنند و بعد می‌شکنندش و می‌اندازندش دور. یا زیاد بهایش می‌دهیم یا بهایش را نمی‌دانیم.
از زیاده روی بپرهیز. صوفی نه افراط می‌کند و نه تفریط. صوفی همیشه میانه را برمی‌گزیند.

کتاب ملت عشق / قاعده بیست و سوم
از الیف شافاک
دیدگاه ها (۰)

من دلم برات پر میزنه مثل کوه هستم کنارت یه تنه

غم و شادی هر دو دو روی یک سکه هستندغم عمق دارد شادی در سطح ا...

دکلمه استاد مدقالچی در کارتون آنشرلی بی نظیره. قبول دارین؟

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط