جاده ها نیز مرا از نفس انداخته اند

جاده ها نیز مرا از نفس انداخته اند
پای من خسته ی پیمودن این فاصله هاست
این طرف تاول پاهای زمین گیر من است
آن طرف خط غبار گذر قافله هاست
خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است
گریه هم پاسخ تلخی به همین مسئله هاست


"سهراب سپهری"
دیدگاه ها (۶)

کویر همیشه یک بیابان نیستـ که تشنه ی باران باشد ...می تواند ...

اینجا شهر بزرگ شهری که غریبه ها در آن گم میشوند . من هم گم ...

روحم...........شبه جزیره ی متروکی ستکه هر روز کسانی شبیه خو...

✍سرایی را که صاحب نیستویرانی است معمارش.... ↬✍دل بی عشق می گ...

بررسی شعر «فاصله چیه؟» از (نقش) بخش نخستــــــــــــــــــــ...

آخرین شکار پارت یک

🔻واکنش ابوترابی، نماینده مجلس به بد عهدی آمریکایی‌ها: غربگرا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط