دشت هایی چه فراخ

دشت هایی چه فراخ
کوههایی چه بلند...

در گلستانه چه بوی علفی می آمد...

من در این آبادی پی چیزی می گشتم

پی خوابی شاید ...
پی نوری ، ریگی لبخندی ...

#سهراب_سپهری



‌‌‌
‎‌‌‌‌‌‌‌‌