دیباچهای بر طرح آموزشی منظومه حد و تراز
دیباچهای بر طرحِ آموزشیِ منظومهٔ «حد و تراز»
در آستانهٔ هر گفتاری که قصد آن ورود به میدانِ تعلیمِ اندیشه و عرضهٔ دستگاهی مفهومی به ساحتِ عالمان و اندیشوران است، نخستین ادب آن است که نویسنده خویشتن را در مقامِ مالکِ حقیقت ننشاند، بلکه خود را صرفاً جویندهای بداند که در پهنهٔ بیکرانِ معرفت، به قدرِ وسعِ خویش در جستوجوی نظمِ نهفته در آفرینش گام برمیدارد. از همین رو نگارندهٔ این سطور، خویشتن را جز ذرهای از خاکِ خلقت نمیانگارد و آنچه در این مجموعه عرضه میشود، نه دعویِ کمال، بلکه کوششی فروتنانه برای نزدیکشدن به هندسهٔ حقیقت در عالمِ اندیشه است.
مجموعهای که در چارچوبِ «دکترینِ بهرام محمدی؛ حد و تراز» سامان یافته است، در اصل طرحی برای گفتوگوی عالمانه میان اهلِ فضل و صاحبانِ تأمل بهشمار میآید؛ طرحی که مقصود نخستین آن نه اقناعِ مخاطبِ عام، بلکه عرضهٔ گزارههایی بنیادین در برابر دیدگانِ فقیهان، حکیمان، متفکران، استادان دانشگاه، پژوهشگران و دانشمندانی است که تواناییِ نقد، تهذیب، صیقل و ارتقای مفاهیم نظری را در عالیترین مراتب دارا هستند.
غرض از این شیوه آن است که اندیشه پیش از آنکه در میدانِ آموزشِ گسترده قرار گیرد، در کورهٔ سنجشِ نخبگانِ معرفتی آزموده شود؛ زیرا تاریخِ تمدن نشان داده است که بسیاری از نظریههای ماندگار، نخست در حلقههای محدودِ تأمل و گفتوگوی عالمانه پدید آمده، سپس در پرتوِ نقدها و تصحیحاتِ پیدرپی صیقل یافته و آنگاه به ساحتِ تعلیمِ عمومی راه گشودهاند. از این رو اگر این منظومه بتواند در محافلِ فضلا و اندیشمندان مورد تأمل قرار گیرد، آنگاه امکان آن فراهم میشود که هر یک از متخصصانِ حوزههای گوناگون، با تکیه بر دانشِ خویش، این گزارهها را بسط دهند و آن را در رشتههای مختلفِ علمی به صورت دانشی منقّح و کاربردی درآورند.
مقصدِ نهاییِ چنین تلاشی نه نامآوری و نه ادعای برتری، بلکه مشارکت در شکلگیری افقی است که در آن انسان بتواند با شأنِ انسانیِ خویش زندگی کند؛ افقی که در آن عقلانیت، عدالت و رحمت جایگزینِ خشونت، ستیز و درندگی گردد و حیاتِ بشری از مدارِ نزاعهای ویرانگر به سوی مدارِ فهم، همزیستی و کرامت سوق یابد.
از این جهت، این اثر را باید دعوتی به تأمل دانست؛ دعوتی برای آنکه اهلِ علم و معرفت، هر یک از منظرِ تخصص و حکمتِ خویش، در تراشیدن و صیقل دادنِ این گزارهها مشارکت کنند تا در فرآیندِ گفتوگوی عالمانه، صورتی پختهتر و استوارتر از آن پدید آید و در نهایت بتواند در مسیرِ آموزشِ نسلهای آینده قرار گیرد.
✍️ به قلم: بهرام محمدی DBA
منظومهٔ فکری: «دکترینِ حد، تراز و فنای تراز
@bmlimit |حَـدِ 🇮🇷
انجمن مدیران دانشبنیان کشور
https://eitaa.com/joinchat/642450909Ce319377bb6
در آستانهٔ هر گفتاری که قصد آن ورود به میدانِ تعلیمِ اندیشه و عرضهٔ دستگاهی مفهومی به ساحتِ عالمان و اندیشوران است، نخستین ادب آن است که نویسنده خویشتن را در مقامِ مالکِ حقیقت ننشاند، بلکه خود را صرفاً جویندهای بداند که در پهنهٔ بیکرانِ معرفت، به قدرِ وسعِ خویش در جستوجوی نظمِ نهفته در آفرینش گام برمیدارد. از همین رو نگارندهٔ این سطور، خویشتن را جز ذرهای از خاکِ خلقت نمیانگارد و آنچه در این مجموعه عرضه میشود، نه دعویِ کمال، بلکه کوششی فروتنانه برای نزدیکشدن به هندسهٔ حقیقت در عالمِ اندیشه است.
مجموعهای که در چارچوبِ «دکترینِ بهرام محمدی؛ حد و تراز» سامان یافته است، در اصل طرحی برای گفتوگوی عالمانه میان اهلِ فضل و صاحبانِ تأمل بهشمار میآید؛ طرحی که مقصود نخستین آن نه اقناعِ مخاطبِ عام، بلکه عرضهٔ گزارههایی بنیادین در برابر دیدگانِ فقیهان، حکیمان، متفکران، استادان دانشگاه، پژوهشگران و دانشمندانی است که تواناییِ نقد، تهذیب، صیقل و ارتقای مفاهیم نظری را در عالیترین مراتب دارا هستند.
غرض از این شیوه آن است که اندیشه پیش از آنکه در میدانِ آموزشِ گسترده قرار گیرد، در کورهٔ سنجشِ نخبگانِ معرفتی آزموده شود؛ زیرا تاریخِ تمدن نشان داده است که بسیاری از نظریههای ماندگار، نخست در حلقههای محدودِ تأمل و گفتوگوی عالمانه پدید آمده، سپس در پرتوِ نقدها و تصحیحاتِ پیدرپی صیقل یافته و آنگاه به ساحتِ تعلیمِ عمومی راه گشودهاند. از این رو اگر این منظومه بتواند در محافلِ فضلا و اندیشمندان مورد تأمل قرار گیرد، آنگاه امکان آن فراهم میشود که هر یک از متخصصانِ حوزههای گوناگون، با تکیه بر دانشِ خویش، این گزارهها را بسط دهند و آن را در رشتههای مختلفِ علمی به صورت دانشی منقّح و کاربردی درآورند.
مقصدِ نهاییِ چنین تلاشی نه نامآوری و نه ادعای برتری، بلکه مشارکت در شکلگیری افقی است که در آن انسان بتواند با شأنِ انسانیِ خویش زندگی کند؛ افقی که در آن عقلانیت، عدالت و رحمت جایگزینِ خشونت، ستیز و درندگی گردد و حیاتِ بشری از مدارِ نزاعهای ویرانگر به سوی مدارِ فهم، همزیستی و کرامت سوق یابد.
از این جهت، این اثر را باید دعوتی به تأمل دانست؛ دعوتی برای آنکه اهلِ علم و معرفت، هر یک از منظرِ تخصص و حکمتِ خویش، در تراشیدن و صیقل دادنِ این گزارهها مشارکت کنند تا در فرآیندِ گفتوگوی عالمانه، صورتی پختهتر و استوارتر از آن پدید آید و در نهایت بتواند در مسیرِ آموزشِ نسلهای آینده قرار گیرد.
✍️ به قلم: بهرام محمدی DBA
منظومهٔ فکری: «دکترینِ حد، تراز و فنای تراز
@bmlimit |حَـدِ 🇮🇷
انجمن مدیران دانشبنیان کشور
https://eitaa.com/joinchat/642450909Ce319377bb6
- ۶۹۶
- ۰۶ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط