کفش کودکی را دریا برد...

کفش کودکی را دریا برد...

کودک روی ساحل نوشت:

دریای دزد......

آنطرف تر مردی که صید خوبی داشت روی ماسه ها نوشت :

دریای سخاوتمند......

جوانی غرق شد مادرش نوشت :

دریای قاتل....

پیرمردی مرواریدی صید کرد نوشت:

دریای بخشنده.....

موجی نوشته ها را شست.....

دریا آرام گرفت؛

" به قضاوت دیگران اعتنا نکن اگر میخواهی دریا باشی

بر آنچه گذشت،

آنچه نشد.......

حسرت نخور؛


زندگی اگر آسان بود با گریه شروع نمیشد"

***