یک صبح هم تا چشم باز کردی،

یک صبح هم تا چشم باز کردی،
به جای فکر کردن به جایِ خالی اش،
به کسانی که هنوز با همه ی عشقشان کنارت هستند فکر کن ...
به مادرت که برایت چای دَم کرده ،
به پدرت که برایت برشته ترین قسمتِ نان را که دوست داشتی کنار گذاشته ...
فدایِ سرت که لیاقتِ خوبی هایت را نداشت !
برای یکبار هم که شده ،
تو به " داشته هایت " فکر کن و صبحت را برای خودت بخیر کن ...