در شکر عافیت ..بوستان سعدی علیه الرحمه .

در شکر عافیت ..بوستان سعدی علیه الرحمه .
نفس می نیارم از شکر دوست
که شکری ندانم که در خورد اوست .
عطائی ست هر موی از او بر تنم
چگونه به هر موی شکری کنم ؟
ستایش خداوند بخشنده را
که موجود کرد از عدم بنده را .
که را قوت و صف احسان اوست ؟
که اوصاف مستغرق شان اوست