دوستت دارم

دوستت دارم
آن قدر که نفس نکشم
نکند خاطرت مکدر شود!
دوستت دارم
آن قدر که بخوابی و مرا رویا گیج کند!
آنقدر که مراقب باشم شب هم تو را نبرد با خود از کنارم
نکند بروی آن دور ها
دلت به برگشت رضا ندهد!
دوستت دارم...
آن قدر که سپیده دم به سمت خورشید نماز کنم
شاید چند دقیقه دیرتر برسد
و چشمهایت را آزار ندهد!
دوستت دارم!
دوستت دارم آن قدر که روزه بگیرم برای باران
تا بیاید و ذوق کودکانه کنی
که ببارد و دستهایت را باز کنی بی هوا
و حس کنم قرار است در آغوشم بگیری و کیف کنم این اشتباه را!
دوستت دارم
آنقدر که بر تنت ببافمش
در شهر بگردی و پروانه ها طوافت کنند!
آن قدر که دریا دلشوره بگیرد و موج بزند به هوای حسادت!
که آسمان بگیرد دلش
و من
اینجا
به دنیا بگویم
راستی
دوستش دارم!
دوستت دارم بی هوا
یواشکی
بی صدا
دوستت دارم مث همین جمله
مثل...
دوستت دارم!