چشمهایت شعرهایم را جهانی می کند

چشمهایت شعرهایم را جهانی می کند
حس آغوشت غزل ها را روانی می کند!
.
دستبرد از باغ لب هایت وَ مردن در خودم
بوسه ات من را چه ساده دزد و جانی می کند!
.
جبرئیل چشم تو دیشب مرا معراج برد
لمس دستانت دلم را آسمانی می کند...
.
آینه دار تمام فصل های بی غبار
سینه ات با آینه دارد تبانی می کند
.
هیچ می دانی چرا صدها غزل در چشم توست؟
شاعری تنها درونت شعرخوانی می کند...!
.
خوب می دانم که فردا روزگار سنگدل
قصه ی عشق مرا هم بایگانی می کند...