.

.
نه مجازی!
نه حقیقی!
رابطه های امروز، گنگ ترین روابط تاریخ تمدن بشری اند.
وقتمان را تمام صرفِ آدمِ دیگر بودن کرده ایم.
نه در دنیای مجازی خودمانیم نه در دنیای حقیقی!
در مجازی دم از صداقت میزنیم، در حالیکه هر روزِ دنیای حقیقی مان، با دروغ و دوز و کَلَک میگذرد
چه شده ایم؟
با خود چه کرده ایم؟
آنقدر غرقِ در توهّم شده ایم که "خودِ اصلی" مان را فراموش کرده ایم.
نه دیگر اعتمادیست به کسی
نه صداقت در حرف های کسی!
کمی به خود بیاییم
خودمانِ مگر چه عیبی دارد که مدام رنگ عوض میکنیم؟
چه ایرادی داریم که پوستِ تن را برانداخته و پوستِ دیگری را تن میکنیم؟
بیاییم تمام وقتمان را صرفِ "خودسازی" کنیم!
قیدِ "خود" را، به همان صورت که هستیم، صرف کنیم!
کمی خودِ واقعی را نشان دهیم!
.
_طاها رحیمیان