𝙋 :: 7

𝙋 :: 7
ویو ا/ت ::
صبح بیدار شدم دیدم رو تخت خودمم کمی گیج میزدم موهام رو خاروندم و رفتم دوش گرفتم لباس هام رو عوض کردم بعدش رفتم سمت سالن غذاخوری دیدم مامان بابام دارن صبحونه رو شروع میکنن میدونستم اگه بشینم رو صندلی اون میز میشینن باهام دعوا میکنن که دیروز چه حرفایی بود داشتم میگفتم اصلا حوصله غرغر کردناشون رو ندارم همچنین نصیحت هاشون رو برای همین رفتم داخل اتاقم و به یکی از خدمتکار ها زنگ زدم و گفتم صبحونه ام رو بیاره اتاقم بعد چند دقیقه خدمتکار صبحونه ام رو اورد و ازش پرسیدم چطور اومدم خونه اونم گفتم که جونگ کوک منو اورده باشه ای گفتم و رفت صبحونه ام رو خوردم و بلند شدم کلید ماشینم رو برداشتم رفتم سمت خونه خودم وقتی وارد خونه ام شدم یه نفس راحت کشیدم
+هیچ مثل خونه خود ادم نمیشه
رفتم کمی ورزش و خونه رو تمیز کردم بعدش حوصله ام سر رفته بود زنگ زدم به دخترا که بریم یه کافه ای حرف بزنیم
ویو ا/ت ::
رسیدم کافه همه دخترا بودن همشون دور یه میز نشسته بودن رفتم دورشون نشستم
(علامت دوستای ا/ت :: میا :: √ شاینی :: £ ملیس :: € هانا :: $ دلارا :: ¢ لیلی :: π)
£اوووووو عروس خانوم بلهره تشریف اورد
+دخترا بسه وا این یه ازدواج اجباریه
$وای ا/ت بس کن معلومه هردوتون عاشق همین
+هی بس کنید وا نمیخوام دربارش حرف بزنم بیاین یه چی سفارش بدیم بخوریم
لونا ویو ::
دخترا همشون برا خودشون سفارش دادن همشون داشتن میخندیدن و خوش می گذروندن که ا/ت شیش تا کارت گذاشت وسط
+شماها که خیلی خوشحالین دارم عروسی میکنم پس باید از همه اول اونجا باشید
همشون به کارت نگاه میکردن بغض سنگی تو گلشون بود داشتن سعی میکردن قورتش بدن ولی یه فرد بود که احساساتی بود
£ا/ت منو که فراموش نمیکنی
ا/ت خنده ای کرد و شاینی کوچولوش رو بغل کرد
+هی دختر معلومه که فرامووشت نمیکنم نه تنها تو بلکه همتون رو فراموش نمیکنم شما دخترای منید غیر ممکنه که فراموشتون کنم
اشکای دخترا به اشکاش شاینی ملحق شدن و همشون با کلمه "مامانی" ا/ت رو بغل کردن و خب اینم از روز دخترا ا/ت راهی خونه خودش شد و تصمیم گرفت تا روز عروسیش خانوادش رو نبینه