تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس

تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس
کـــز اشتیاق ِجمالت چه اشک می‌ریزند

قرار عقل برفت و مجال صبـــر نماند
که چشم و زلف تو از حد برون دلاویزند

#سعدی