شب شده بود و دلم دوباره غم گرفته بود

شب شده بود و دلم دوباره غم گرفته بود

به یاد کرببلا برا حرم گرفته بود

داشتم از غصه میمردم به یاد کرببلا

گفتم امشب و میرم زیارت امام رضا

رفتم و رو به ضریح باصفاش زانو زدم

حرفای دلم رو پیش ضامن آهو زدم

گفتم آی امام رضا تو رو به حق مادرت

یه نگاه کن به دل سیاه این کبوترت

من غلامتم تو باید به دلم شاهی کنی

برای زیارت حسین منو راهی کنی

میون دردودلام توی همین حال و هوا

دیدم انگاری نشسته روبه روم امام رضا

دیدم آقای غریبم داره گریه میکنه

سر تکون میده ازم داره گلایه میکنه

میگه آی اونی که حال خودتو خوب میدونی

تو که صبح تاشب داری دل منو میسوزونی

با چه رویی اومدی پیش منه امام رضا؟

با چه رویی اومدی میخوای بری کرببلا؟

به حریم ما تا محرم نشی فایده نداره

کربلا بری و آدم نشی فایده نداره

به آقام گفتم امام رضا به حق مادرت

یه نگاه کن به دل سیاه این کبوترت

تا که از صدق و صفا عاشق و مبتلا بشم

اونجوری که تو میخوای زائر کربلا بشم..