شاعران

شاعران
شعر میسرایند....
و شعرهایشان به دل عاشقان مینشیند...
ولی
یک شاعر دوست دارد
خودش هم شعر بخواند...
شعری شبیه لبخند یک همسری به نام زن
شعری از برق چشمانشان...
شعری
از تک تک حرفهایشان...
اری
زنها شعری هستند
برای شاعران...
که جز انها
کسی نتواند به این زیبایی
بخواند..
شعرهای نانوشته را....