دریغا!!!....

دریغا!!!....
همیشه سبز می خشکد...
همیشه ساده می بازد...
همیشه لشکر اندوه...
به قلب ساده می تازد...
من آن سبزم که رستن را تو آخر بردی از یادم
چه ساده هستی خود را به باد سادگی دادم
به پاس سادگی در عشق،درون خود شکستم زود
دریغا! سهم من از عشق،قفس با "حجم کوچک" بود