🌷 ایام‌الله دی‌ماه _ قسمت اول _ روزنامه رسالت امروز 19 دی
🌷 ایام‌الله دی‌ماه _ قسمت اول _ روزنامه رسالت امروز 19 دی 1400🌷
ایام‌الله، گل‌هایی هستند که در خارستان زمانه می‌رویند؛ ماه و ستاره‌هایی‌اند در ظلمات شب
* ایام‌الله دی‌ماه *
روز خدا، روزی است که جلوه قدرت الهی و خواست و مشیت ربانی آشکار می‌شود. روز خدا روزی است که جریان حق در آن، دست برتر را دارد و به پیروزی و نصرتی دست می‌یابد که با عنایت خداوندی همراه بوده است. این روزها، هرکدام یک نشانه و چراغ‌اند برای روزهایی که شر، در آن‌ها غالب است. این روزها خاطراتی‌اند که تجدیدشان، ایمان ما را محکم می‌کند و از ناامیدی می‌رهاندمان. گواهی هستند برای نصرت خدایی تا برای سؤال «متی نصرالله» پاسخی داشته باشیم. در تاریخ کشور اسلامی ما، دی‌ماه پر از روزهای خدا است. در بیانات رهبر گرامی انقلاب، یکی از جاهایی که بحث ایام‌الله و ضرورت ذکر آن و برپا کردن آن سخن گفته‌شده، نماز جمعه تاریخی دی‌ماه نودوهشت است. بعد از دو هفته که از عجیب‌ترین برهه‌های تاریخ ایران بود. در آن هفته، روز جمعه شهادت حاج قاسم یک یوم‌الله بود چراکه واکنش ملت به خبر ترور سردار دل‌ها، سریع، پرشور و خروش و باعظمت بود. روزهای تشییع هرکدام یک یوم‌الله بود. روز حمله به‌عین الأسد یوم‌الله و حتی خود آن نماز جمعه بی‌نظیر و حیرت‌انگیز یک یوم‌الله بود. در آن نماز جمعه، رهبر انقلاب مثل همیشه آرام بودند. آن‌قدر آرام، که بحث خود را به روال معمول خطبه‌های نماز جمعه با توصیه به اخلاق آغاز کردند و سپس مدخل بحث را، بیانی عالمانه در باب آیه‌ای از قرآن قراردادند. نه آن‌گونه که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده، بلکه به آن صورت که وقایع و اتفاقات، صبر ما را کم نکرده و در همان‌ها هم‌دست یاری و حکمت خداوند را دیده‌ایم. رهبر گرامی انقلاب در آن خطبه می‌فرماید: «یک آیه پُر مغز و پُر مضمونی -مثل بقیّه آیات قرآن- در سوره ابراهیم هست. امروز بحث من پیرامون این آیه و آیات بعدازاین آیه است. می‌فرماید که وَ لَقَد أَرسَلنا موسى بِآیاتِنا أَن أَخرِج قَومَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النّورِ وَ ذَکِّرهُم بِأَیّامِ اللَّهِ؛ توصیه می‌کند، دستور می‌دهد حضرت موسی را که «ذَکِّرهُم بِأَیّامِ الله». دو احتمال در معنای «ذَکِّرهُم بِاَیّامِ الله» هست که در مقصودی که ما از این آیه داریم فرقی نمی‌کند. یک احتمال این است که منظور این است که ایّام‌الله را به یاد آن‌ها بیاور؛ یک احتمال هم اینکه مقصود این است که به‌وسیله ایّام‌الله خدا را، دین را، قیامت را به یاد آن‌ها بیاور. اهمّیّت ایّام‌الله در اینجا معلوم می‌شود که موسی پیامبر عظیم‌الشأن الهی مأمور است که ایّام‌الله را به یاد مردم بیاورد. بعد می‌فرماید: إِنَّ فی ذلِکَ لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبّارٍ شَکورٍ ایّام‌الله آیه‌اند، نشانه‌اند، دلیل راهند. برای چه کسانی؟ برای کسانی که این دو صفت رادارند: صبّارند و شکورند. صبّار یعنی کسی که سرتاپا استقامت و صبر است، یک سره اهل صبر و استقامت، شکور یعنی آن‌کسی که نعمت را می‌شناسد و شکرگزاری می‌کند.»
ادامه در پست بعدی....
ایام‌الله، گل‌هایی هستند که در خارستان زمانه می‌رویند؛ ماه و ستاره‌هایی‌اند در ظلمات شب
* ایام‌الله دی‌ماه *
روز خدا، روزی است که جلوه قدرت الهی و خواست و مشیت ربانی آشکار می‌شود. روز خدا روزی است که جریان حق در آن، دست برتر را دارد و به پیروزی و نصرتی دست می‌یابد که با عنایت خداوندی همراه بوده است. این روزها، هرکدام یک نشانه و چراغ‌اند برای روزهایی که شر، در آن‌ها غالب است. این روزها خاطراتی‌اند که تجدیدشان، ایمان ما را محکم می‌کند و از ناامیدی می‌رهاندمان. گواهی هستند برای نصرت خدایی تا برای سؤال «متی نصرالله» پاسخی داشته باشیم. در تاریخ کشور اسلامی ما، دی‌ماه پر از روزهای خدا است. در بیانات رهبر گرامی انقلاب، یکی از جاهایی که بحث ایام‌الله و ضرورت ذکر آن و برپا کردن آن سخن گفته‌شده، نماز جمعه تاریخی دی‌ماه نودوهشت است. بعد از دو هفته که از عجیب‌ترین برهه‌های تاریخ ایران بود. در آن هفته، روز جمعه شهادت حاج قاسم یک یوم‌الله بود چراکه واکنش ملت به خبر ترور سردار دل‌ها، سریع، پرشور و خروش و باعظمت بود. روزهای تشییع هرکدام یک یوم‌الله بود. روز حمله به‌عین الأسد یوم‌الله و حتی خود آن نماز جمعه بی‌نظیر و حیرت‌انگیز یک یوم‌الله بود. در آن نماز جمعه، رهبر انقلاب مثل همیشه آرام بودند. آن‌قدر آرام، که بحث خود را به روال معمول خطبه‌های نماز جمعه با توصیه به اخلاق آغاز کردند و سپس مدخل بحث را، بیانی عالمانه در باب آیه‌ای از قرآن قراردادند. نه آن‌گونه که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده، بلکه به آن صورت که وقایع و اتفاقات، صبر ما را کم نکرده و در همان‌ها هم‌دست یاری و حکمت خداوند را دیده‌ایم. رهبر گرامی انقلاب در آن خطبه می‌فرماید: «یک آیه پُر مغز و پُر مضمونی -مثل بقیّه آیات قرآن- در سوره ابراهیم هست. امروز بحث من پیرامون این آیه و آیات بعدازاین آیه است. می‌فرماید که وَ لَقَد أَرسَلنا موسى بِآیاتِنا أَن أَخرِج قَومَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النّورِ وَ ذَکِّرهُم بِأَیّامِ اللَّهِ؛ توصیه می‌کند، دستور می‌دهد حضرت موسی را که «ذَکِّرهُم بِأَیّامِ الله». دو احتمال در معنای «ذَکِّرهُم بِاَیّامِ الله» هست که در مقصودی که ما از این آیه داریم فرقی نمی‌کند. یک احتمال این است که منظور این است که ایّام‌الله را به یاد آن‌ها بیاور؛ یک احتمال هم اینکه مقصود این است که به‌وسیله ایّام‌الله خدا را، دین را، قیامت را به یاد آن‌ها بیاور. اهمّیّت ایّام‌الله در اینجا معلوم می‌شود که موسی پیامبر عظیم‌الشأن الهی مأمور است که ایّام‌الله را به یاد مردم بیاورد. بعد می‌فرماید: إِنَّ فی ذلِکَ لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبّارٍ شَکورٍ ایّام‌الله آیه‌اند، نشانه‌اند، دلیل راهند. برای چه کسانی؟ برای کسانی که این دو صفت رادارند: صبّارند و شکورند. صبّار یعنی کسی که سرتاپا استقامت و صبر است، یک سره اهل صبر و استقامت، شکور یعنی آن‌کسی که نعمت را می‌شناسد و شکرگزاری می‌کند.»
ادامه در پست بعدی....
- ۱.۷k
- ۱۹ دی ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط