بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام :
فَمِنَ الاْيمانِ ما يَكُونُ ثَابِتاً مُسْتَقِرّاً فِى الْقُلُوبِ، وَ مِنْهُ ما يَكُونُ عَوارِىَّ بَيْنَ الْقُلُوبِ وَالصُّدُورِ اِلى اَجَل مَعْلُوم -از ایمانها، ایمانی در دلها ثابت و بر قرار، و ایمانی بین دلها و سینهها تا مدتی معین عاریتی و ناپایدار است.
وَ الْهِجْرَةُ قائِمَةٌ عَلى حَدِّهَا الاَوَّلِ. ما كانَ لِلّهِ فى اَهْلِ الاَرْضِ حاجَةٌ مِنْ مُسْتَسِرِّ الاُمَّةِ وَ مُعْلِنِها - وجوب هجرت بر همان اساس اولیّهاش باقی است. البته خدا را به مردم روی زمین از آنان که ایمانشان را پنهان دارند یا آشکار نمایند نیازی نیست.
لا يَقَعُ اسْمُ الْهِجْرَةِ عَلى اَحَد اِلاّ بِمَعْرِفَةِ الْحُجَّةِ فِى الاَرْضِ - نام هجرت - مهاجر بر احدی واقع نمی شود مگر حجت خدا را در زمین بشناسد،
فَمَنْ عَرَفَها وَ اَقَرَّ بِها فَهُوَ مُهاجِرٌ - کسی که حجت الهی را شناخت و به او اقرار کرد، مهاجر است.
وَ لايَقَعُ اسْمُ الاِسْتِضْعافِ عَلى مَنْ بَلَغَتْهُ الْحُجَّةُ، فَسَمِعَتْها اُذُنُهُ، وَ وَعاها قَلْبُهُ - و نام مستضعف بر آن که حجت به او رسید و گوشش آن را شنید و دلش آن را حفظ کرد، صدق نمیکند.
شرحی مختصر :
به کارگیری الفاظ و اسمها، در معانی ومصادیق نادرست یادست کم نارسا؛ بیشترین آسیب رابه شناخت معرفت وارد میسازد که مانع از فهم،درک ونیز ایمان درست و محکم میگردد!
الف) - ایمان :
ایمان، در معنای عام خود، یعنی : خود را در چارچوب و پناه چیزی در امان دیدن؛ لذا ممکن است کسی به ثروت، قدرت، شهرت و طاغوت زمان خود ایمان داشته باشد، و دیگری به خداوند سبحان ایمان داشته باشد.
در فرهنگ و آموزههای قرآنی نیز ایمان به خداوند متعال، در ایمان به آنچه در راستای ایمان به اوست، امتداد دارد، مانند: ایمان به غیب - ایمان به پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله - و ایمان به آن چه او نازل نموده است؛ ایمانهایی که در آیات متعدد، به آنها تصریح و تأکید شده است.
ایمان، کار قلب است و البته درجات و شدت و ضعف مرتبه دارد؛ اما چنین نیست که اگر ایمان به خداوند متعال، رسول، کتاب، اولیاء و معادش، به هر درجهای، به قلبی وارد شد، دیگر از آن خارج نشود! ابلیس لعین، پس از شش هزار سال عبادت و شناخت خدا و معاد، به خاطر تکبرش، کافر شد!
لذا امیرالمؤمنین علیه السلام متذکر شدند و فرمودند: ایمانهایی ثابت، و ایمانهایی عاریتی و فرّار می باشند.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام :
فَمِنَ الاْيمانِ ما يَكُونُ ثَابِتاً مُسْتَقِرّاً فِى الْقُلُوبِ، وَ مِنْهُ ما يَكُونُ عَوارِىَّ بَيْنَ الْقُلُوبِ وَالصُّدُورِ اِلى اَجَل مَعْلُوم -از ایمانها، ایمانی در دلها ثابت و بر قرار، و ایمانی بین دلها و سینهها تا مدتی معین عاریتی و ناپایدار است.
وَ الْهِجْرَةُ قائِمَةٌ عَلى حَدِّهَا الاَوَّلِ. ما كانَ لِلّهِ فى اَهْلِ الاَرْضِ حاجَةٌ مِنْ مُسْتَسِرِّ الاُمَّةِ وَ مُعْلِنِها - وجوب هجرت بر همان اساس اولیّهاش باقی است. البته خدا را به مردم روی زمین از آنان که ایمانشان را پنهان دارند یا آشکار نمایند نیازی نیست.
لا يَقَعُ اسْمُ الْهِجْرَةِ عَلى اَحَد اِلاّ بِمَعْرِفَةِ الْحُجَّةِ فِى الاَرْضِ - نام هجرت - مهاجر بر احدی واقع نمی شود مگر حجت خدا را در زمین بشناسد،
فَمَنْ عَرَفَها وَ اَقَرَّ بِها فَهُوَ مُهاجِرٌ - کسی که حجت الهی را شناخت و به او اقرار کرد، مهاجر است.
وَ لايَقَعُ اسْمُ الاِسْتِضْعافِ عَلى مَنْ بَلَغَتْهُ الْحُجَّةُ، فَسَمِعَتْها اُذُنُهُ، وَ وَعاها قَلْبُهُ - و نام مستضعف بر آن که حجت به او رسید و گوشش آن را شنید و دلش آن را حفظ کرد، صدق نمیکند.
شرحی مختصر :
به کارگیری الفاظ و اسمها، در معانی ومصادیق نادرست یادست کم نارسا؛ بیشترین آسیب رابه شناخت معرفت وارد میسازد که مانع از فهم،درک ونیز ایمان درست و محکم میگردد!
الف) - ایمان :
ایمان، در معنای عام خود، یعنی : خود را در چارچوب و پناه چیزی در امان دیدن؛ لذا ممکن است کسی به ثروت، قدرت، شهرت و طاغوت زمان خود ایمان داشته باشد، و دیگری به خداوند سبحان ایمان داشته باشد.
در فرهنگ و آموزههای قرآنی نیز ایمان به خداوند متعال، در ایمان به آنچه در راستای ایمان به اوست، امتداد دارد، مانند: ایمان به غیب - ایمان به پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله - و ایمان به آن چه او نازل نموده است؛ ایمانهایی که در آیات متعدد، به آنها تصریح و تأکید شده است.
ایمان، کار قلب است و البته درجات و شدت و ضعف مرتبه دارد؛ اما چنین نیست که اگر ایمان به خداوند متعال، رسول، کتاب، اولیاء و معادش، به هر درجهای، به قلبی وارد شد، دیگر از آن خارج نشود! ابلیس لعین، پس از شش هزار سال عبادت و شناخت خدا و معاد، به خاطر تکبرش، کافر شد!
لذا امیرالمؤمنین علیه السلام متذکر شدند و فرمودند: ایمانهایی ثابت، و ایمانهایی عاریتی و فرّار می باشند.(ادامه دارد...)
- ۱۶۳
- ۳۰ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط