#اَیّـوب عبری: אִיּוֹב به معنی بازگشت کرده به سوی خدا )

#اَیّـوب عبری: אִיּוֹב به معنی بازگشت کرده به سوی خدا )

🌠 یکی از پیامبران ادیان ابراهیمـی است که نام وی در کتاب حزقیال و یعقوب عهد عتیق و نیز در قرآن آمده‌است.

بر اساس عهد عتیق و قرآن، خدا #حضـرت_ایـوب را مورد آزمایش قرار می‌دهد؛ اموالش ربوده می‌شوند، پشتش می‌شکند و پسرانش کشته می‌شوند؛

اما حضرت ایوب از عبادت خدا برنمی‌گردد. سرانجام ایوب، برکت از دست رفته خود را دوباره به دست می‌آورد.

در کتاب مقدس ایوب یکی از پیامبران جنتیل (غیریهودی) است.


🌠 ‎بر پایه روایات اسلامی که بیشتر آن‌ها منقول از وهب بن منبه و کعب‌الاحبار است،

ایـوب پیامبـر و رئیس بنی اسرائیل و از نوادگان اسحاق بوده که در بَثنَـه در سرزمین شام می‌زیسته‌است، پس از بالغ بن بعور (شاید بلعم بن باعور) بر بنی اسرائیل ریاست یافت .


💠 ‎حضرت ایـوب (ع) پسـر کدام پیامبـر بـود؟
‎

حضرت ایـوب (ع) مردی بود از اهل روم
‎ پسر اموس یا افرص، پسر دارح، پسر روم، پسر عیص، پسر اسحاق، پسر ابراهیم (ع) بود.

‎وی از نوادگان حضـرت اسحـاق (ع) و نوه حضـرت ابراهیـم (ع) است.


‎مادرش دختر حضـرت لـوط (ع) بود.
‎همسرش "رحیمـه " که با نام‌هایی چون ( رَحمه یا ، الیا یا لیا ) معرفی شده دختر افرایم فرزند حضـرت یـوسف (ع) بود.


‎حضـرت ایّوب (ع) مردی از روم و صاحب چندین سرزمین از بلاد شام بود و نیز صاحب انواع گلّه از قبیل: شتر و گاو و اسب و گوسفند و …. بود.
‎
حضرت ایوب (ع) بـا پرداختن به کشاورزی و دامپروری، ثروت زیادی به دست آورد.


‎او فردی نیکـوکار و متّقـی و مهـربان بود و همواره از شیطان و وسوسه‌های او پرهیز می کرد.


‎حضـرت ایّـوب (ع) مردی خـوش سیما، خـوش خو، پرهیـزگار، نیکـوکار، مهـربان و بخشنـده بود و خداوند او را به پیامبری برگزید.

‎وی مردم را به سوی خداوند فرا خواند، ولی بیش از چند نفر به او ایمان نیاوردند.


🌠 ‎گـرفتاریهـایـی کـه خـدای تـعـالـی ایـوب (ع) را در دنیـا بدانـها مبـتـلا کـرد چـه بـود، و چـرا مبـتـلایش کـرد؟


‎حضـرت ایـوب (علیه السلام ) از نوادگان اسحاق بن ابراهیم بود. خداوند متعال وی را به پیامبری برانگیخت.
او را از
‎ نعمـت های وافـر ، فـرزندان ،باغ ها و گوسفنـدان و جـاه و جـلال بهره مند ساخت.

همـواره بر سر سفره اش یتیمـان و نیازمنـدان بسیاری می نشستند و در مورد اقوام و نزدیکان صلـه ارحام به جا می آورد.


🍒 🍇 🍓 🍒 🍇 🍓

فرشتـگان به واسطـه شکـرگـذاری او از نعمـت های بیکران خداوند دائماً او را به بزرگی یاد می کردند.


‎در آن تاریخ شیطان هنوز از آسمان ها ممنوع نشده بود و تا زیر عرش بالا می رفت.


‎روزی از آسمان متوجه شکـر حضـرت ایـوب (ع) شد و همین امر باعث شد شیطان به وی حسد ورزیده و در صدد بر آید تا از مقام او بکاهد و او را در گودال بدبختی بیاندازد.


‎لذا به پیشگاه خـداوند اعتراض کرد که :

پروردگارا! شـکـرگـذاری ایـوب (ع) به دلیل نعمـت های زیادی است که به او بخشیده ای و از دنیایی که تو به وی داده ای انفاق کرده و اگر این نعمت ها از او بگیری و در ناراحتـی و گـرفتاری قرار گیرد ، به طور حتم دیگر از او شکرگذاری نخواهی دید.

‎پس مرا بر دنیای او مسلط بفرما تا همـه را از دستش بگیـرم ، آن وقت خواهـی دید چگونه لب از شکر فرو می بندد ، و دیگر عملی از باب شـکـر انجام نمی دهد.

🔺 🔻

‎خـداوند که از باطن بندگان خویش بخوبی آگاه است ، برای این که ایمان کم نظیـر حضـرت اَیـوب (علیه السلام ) را به دیگران اثبات کند، تمام امـوال ، مـزارع و اغـنام او را در اختیار شیطان قرار داد،


‎از ناحیـه عـرش به وی خطاب شد که :

من تو را بر مال و اولاد او مسلط کردم، هر چه می خواهی بکن.

🔺 🔻

‎ابلیس از آسمان سرازیر شد. چیزی نگذشت که تمام اموال و فرزندان او را به نابودی و هلاکت کشاند،

‎این رخداد،
‎سبب ناسپاسـی و ناشکـری او نسبت به خدای تعالی نشد.

‎به جای اینکـه حضـرت ایوب (ع) از شکر بازایستد،
‎ بیش از گذشته به شـکـرگـذاری خداوند پرداخت ،‎ و حمد خدا را بجا آورد.

🍇 🍓 🍇

‎ابلیس به خدای تعالی عرضه داشت:
حال مرا بر زراعتش مسلط گردان.

خدای تعالی فرمود:
مسلطت کردم.

ابلیس با همه شیطانهای زیر فرمانش بیامد، و به زراعت حضرت ایوب (ع) بدمیدند، همه طعمه حریق گشت.

باز دیدند که شکر و حمد ایوب زیادت یافت.

🐑 🐏
عرضه داشت: پروردگارا مرا بر گوسفنـدانش مسلط کن تا همه را هلاک سازم،
خدای تعالی مسلطش کرد.

گوسفنـدان هم که از بین رفتند باز شکـر و حمد حضـرت ایـوب بیشتر شد.