من خسته شدم

من خسته شدم...
خسته از زندگی ای که
همه برام پر رنگن
جز خودم...
همه برام اهمیت دارن
جز خودم...
خسته شدم از گفتنِ یه
سری حرفِ تکراری...
-آخی،فلانی گناه داره...
-الهی بمیرم،طفلکی...
-اون چرا حالش خوب نیس؟
خسته شدم از خرج کردنِ خودم
برا آدمایی که ارزشی برام قائل نیستن...
کدوم یکیشون
یه بار غصه ی منو خورد؟
کدوم یکی یه بار گفت
این همه دردمو گوش کردی
این همه برات درد و دل کردم
این همه آرومم کردی
تو یه بار بیا حرف بزن
یه بار بیا از دردات بگو
یه بارم تو بگو من آرومت کنم...
ولی هیچکی یه بارم حتی نپرسید...
حسرتِ یه سری چیزا تا ابد
به دلت میمونه...
مسخره ست اما
الان شدیدا به یکی
مثلِ خودم نیاز دارم...