به گفته کهرم تجهیز مجتمعهای پتروشیمی به بالگرد آبپاش در
به گفته کهرم تجهیز مجتمعهای پتروشیمی به بالگرد آبپاش در جهان مرسوم است اما در ایران به دلایل مختلف بودجه کافی برای این امر اختصاص داده نمیشود.به گزارش ماه خبر ،مشاور رییس سازمان محیط زیست با طرح این پرسش که چرا چنین حوادثی در جهان سوم اتفاق میافتد، گفت: آیا در این مرکز عظیم کسانی وجود ندارند که مترصد نشت شیر باشند و این اتفاق از چه زمانی آغاز شده که به اینجا رسیده است؟ او افزود: «فرض کنید مواد اولیهای که در آتش سوخته، سمی نباشد. آیا در حال حاضر که آتش گسترش یافته و دود حاصل از سوختن ترکیبات مختلف منطقه را فرا گرفته، میتوان گفت این گازها سمی نیست؟»
وی در ادامه ایران را هفتمین کشور تولیدکننده گازهای گلخانهای مانند منوکسیدکربن، دیاکسیدکربن و متان خوانده و گفت پتروشیمیها دائما مواد زائدشان را در کورههای مخصوص میسوزانند و شعله حاصل به ۷۰ متر میرسد. به گفته او در پتروشیمیهای سراسر کشور ۴۴-۴۵ کوره آلودهکننده هوا وجود دارد و گاز حاصل از فعالیت آنها آنقدر سمی است که در رتبه هفتم تولید گازهای گلخانهای در جهان هستیم، آن هم در حالی که یک کشور صنعتی نبوده و به هیچ وجه با آلمان، فرانسه و ژاپن قابل مقایسه نیستیم.
مشاور رییس سازمان حفاظت محیطزیست افزود: «حالا که پتروشیمی در آتش میسوزد، آیا میتوان گفت ضرر آن کمتر از دود سوزاندن مواد زائد است؟ این طرز تلقی سهلانگاری است. رکورد بندر امام همیشه خراب و آلوده بوده است. مثلا گوگردی که از تصفیه نفت و بنزین تولید میشود را میفرستند به این بندر و بدون هیچ نوع حفاظ و بستهبندی در بندر رها میکنند. این گوگرد در آب ریخته میشود و آن را اسیدی میکند.»
کهرم گفت به شخصه شاهد بوده است که برای ارسال گوگرد به چین، با بیل مکانیکی و به روش مرسوم در ۷۰- ۶۰ سال پیش آن را بارگیری میکنند که در هر بار برداشت، حدود ۲۰ کیلوگرم آن به آب دریا میریزد. به گفته او، اسیدی شدن آب دریا در نتیجه این اقدام باعث شده کیلومترها هیچ ماهی در آب دیده نشود. کهرم یادآوری کرد که در شرایط مشابه، کشورهای پیشرفتهتر این مواد را در بستهبندی پلاستیکی صادر میکنند تا به محیطزیست آسیب نرسد.
او ادامه داد: «اکنون که انفجار رخ داده و مواد شیمیایی آتش گرفته، مطمئن باشید با ورود دوده به هوا و پس از چند ماه، کشاورزان هندوستان شاهد باران سیاه خواهند بود. زمینهای کشاورزی منطقه پوششی از دوده خواهد گرفت. مردم زیر دست مهندسهایی که با حقوق نجومیشان نشتی را تشخیص ندادهاند، خواهند مرد. مطمئن باشید.»
مردم مشتاق گزارش صادقانه هستند نه لاپوشانی
وی در ادامه ایران را هفتمین کشور تولیدکننده گازهای گلخانهای مانند منوکسیدکربن، دیاکسیدکربن و متان خوانده و گفت پتروشیمیها دائما مواد زائدشان را در کورههای مخصوص میسوزانند و شعله حاصل به ۷۰ متر میرسد. به گفته او در پتروشیمیهای سراسر کشور ۴۴-۴۵ کوره آلودهکننده هوا وجود دارد و گاز حاصل از فعالیت آنها آنقدر سمی است که در رتبه هفتم تولید گازهای گلخانهای در جهان هستیم، آن هم در حالی که یک کشور صنعتی نبوده و به هیچ وجه با آلمان، فرانسه و ژاپن قابل مقایسه نیستیم.
مشاور رییس سازمان حفاظت محیطزیست افزود: «حالا که پتروشیمی در آتش میسوزد، آیا میتوان گفت ضرر آن کمتر از دود سوزاندن مواد زائد است؟ این طرز تلقی سهلانگاری است. رکورد بندر امام همیشه خراب و آلوده بوده است. مثلا گوگردی که از تصفیه نفت و بنزین تولید میشود را میفرستند به این بندر و بدون هیچ نوع حفاظ و بستهبندی در بندر رها میکنند. این گوگرد در آب ریخته میشود و آن را اسیدی میکند.»
کهرم گفت به شخصه شاهد بوده است که برای ارسال گوگرد به چین، با بیل مکانیکی و به روش مرسوم در ۷۰- ۶۰ سال پیش آن را بارگیری میکنند که در هر بار برداشت، حدود ۲۰ کیلوگرم آن به آب دریا میریزد. به گفته او، اسیدی شدن آب دریا در نتیجه این اقدام باعث شده کیلومترها هیچ ماهی در آب دیده نشود. کهرم یادآوری کرد که در شرایط مشابه، کشورهای پیشرفتهتر این مواد را در بستهبندی پلاستیکی صادر میکنند تا به محیطزیست آسیب نرسد.
او ادامه داد: «اکنون که انفجار رخ داده و مواد شیمیایی آتش گرفته، مطمئن باشید با ورود دوده به هوا و پس از چند ماه، کشاورزان هندوستان شاهد باران سیاه خواهند بود. زمینهای کشاورزی منطقه پوششی از دوده خواهد گرفت. مردم زیر دست مهندسهایی که با حقوق نجومیشان نشتی را تشخیص ندادهاند، خواهند مرد. مطمئن باشید.»
مردم مشتاق گزارش صادقانه هستند نه لاپوشانی
- ۲.۱k
- ۱۹ تیر ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط