میهمان دوستی امام(ع)

میهمان دوستی امام(ع)

راوی: یکی از نزدیکان امام رضا(ع)

مرد گفت: «سفر سختی بود. یک ماه طول کشید».

امام رضا(ع) فرمودند: «خوش آمدی!»

ـ « ببخشید که دیر وقت رسیدم. بی‏پناه بودن مرا مجبور کرد که در این وقت شب، مزاحم شما شوم».

امام لبخند زدند و فرمودند: «با ما تعارف نکن! ما خانواده‏ای میهمان دوست هسیتم».

در این هنگام روغن چراغ گرد سوز فرو نشست و شعله‏اش آرام آرام کم نور شد. میهمان دست برد تا روغن در چراغ بریزد، اما امام دست او را آرام برگرداند و خود، مخزن چراغ را پر کرد. مرد گفت: «شرمنده‏ام! کاش این قدر شما را به زحمت نمی‏انداختم».

امام در حالی که با تکه پارچه‏ای، روغن را از دستش پاک می‏کرد، فرمودند: ما خانواده‏ای نیستیم که میهمان را به زحمت بیندازیم».