بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
عکسش هم صادق و ثابت است، مثل پسر حضرت نوح علیه السلام، یا برادر امام حسن عسکری علیه السلام، یا پسر یزید لعنة الله علیه، یا بسیاری از فرزندان انسان‌های صالح و حلال‌خور، که خودشان ناصالح شدند، مانند فرزندان بسیاری از افراد ناصالح و حرام‌خور که خودشان صالح شدند. پس چون هر دو وجه این موضوع صدق دارد، معلوم می‌شود نکات دیگری هم هست که باید به آن توجه نمود.
الف)- یک موقع بحث شخص حضرت موسی علیه السلام می‌باشد، که از شیرکسی نخورد،تامجبور شدندمادرش را به عنوان یک دایه ناشناس بیاورند و از شیر او خورد و شاکله‌اش از شیر مادر شکل گرفت.
در کودکی نیز تحت سرپرستی آسیه علیهاالسلام بود که فردی مؤمنه بود و دلیلی ندارد که هر چه شوهر به او داده، برای او نیز حرام باشد.
ب) -اما نکته بعد قواعد کلی و نیز احکام است. و البته اهل عصمت علیهم السلام نیز از این قواعد و احکام مستثنی نمی‌باشند.
قواعد کلی :
وقتی گفته می‌شود کاری یا چیزی اثر مطلوب یا نامطلوب دارد، به یکی از سلسله علل در پیدایش آن اثر اشاره شده است، نه این که آن تنها علت و علت تامه باشد.
به عنوان مثال: اگر فرمود: نماز شب بخوان، باشد که به مقام محمود برسی نماز بخوانید، باشد که مقرب شوید خدا شما را می‌بخشد، باشد که شاکر گردید و ...؛ یعنی یکی از علل و شروط لازم برای رسیدن به مقام محمود، نماز شب است - یکی از شروط و علل تقرب، نماز است -یکی از شروط و علل و آثار مغفرت الهی، شاکر بودن است؛ نه این هر کس این کار را بکند، چنین می‌شود. مگر خداوند متعال این همه گناهان بزرگ و کوچک را بر بندگان مؤمن و کافرش می‌بخشد، الزاماً و اجباراً همه شاکر می‌شوند؟! خیر؛ چرا که سایر شروط و علل فراهم نشده است.
آیا ندیدیم مؤمنین یا حتی علمایی که نه تنها نماز اول وقت‌شان دقیقه‌ای به تأخیر نمی‌افتد، بلکه نماز شب‌شان نیز قطع نمی‌شود، اما با لقمه حرام یا شبهه‌ناک منحرف شدند؟ آیا ندیدیم افراد غیر مؤمنی که خودشان حساس هستند و لقمه‌ای حرام نخورده‌اند، اما به خاطر بی‌نمازی یا نقصان‌های دیگر به هلاکت افتادند؟
پس هر کدام از اینها، یک اصل هستند، یک اثری دارند، نه این علت تامه باشند و همه آثار متوقف به آنها باشد. بالاخره پس از شرایط محیطی، تعلیم و تربیت، ارتباطات و ...، آن علت آخری که همه را جمع می‌کند، اختیار و اراده هر کس می‌باشد. اگر ده تا کتابخانه در یک محل باشد، همه افراد آن محل نیز اهل مطالعه باشند و تمامی شرایط نیز برای مطالعه فراهم باشد، گام آخر اراده شخص است که آیا کتاب بخواند یا نخواند؟(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
عکسش هم صادق و ثابت است، مثل پسر حضرت نوح علیه السلام، یا برادر امام حسن عسکری علیه السلام، یا پسر یزید لعنة الله علیه، یا بسیاری از فرزندان انسان‌های صالح و حلال‌خور، که خودشان ناصالح شدند، مانند فرزندان بسیاری از افراد ناصالح و حرام‌خور که خودشان صالح شدند. پس چون هر دو وجه این موضوع صدق دارد، معلوم می‌شود نکات دیگری هم هست که باید به آن توجه نمود.
الف)- یک موقع بحث شخص حضرت موسی علیه السلام می‌باشد، که از شیرکسی نخورد،تامجبور شدندمادرش را به عنوان یک دایه ناشناس بیاورند و از شیر او خورد و شاکله‌اش از شیر مادر شکل گرفت.
در کودکی نیز تحت سرپرستی آسیه علیهاالسلام بود که فردی مؤمنه بود و دلیلی ندارد که هر چه شوهر به او داده، برای او نیز حرام باشد.
ب) -اما نکته بعد قواعد کلی و نیز احکام است. و البته اهل عصمت علیهم السلام نیز از این قواعد و احکام مستثنی نمی‌باشند.
قواعد کلی :
وقتی گفته می‌شود کاری یا چیزی اثر مطلوب یا نامطلوب دارد، به یکی از سلسله علل در پیدایش آن اثر اشاره شده است، نه این که آن تنها علت و علت تامه باشد.
به عنوان مثال: اگر فرمود: نماز شب بخوان، باشد که به مقام محمود برسی نماز بخوانید، باشد که مقرب شوید خدا شما را می‌بخشد، باشد که شاکر گردید و ...؛ یعنی یکی از علل و شروط لازم برای رسیدن به مقام محمود، نماز شب است - یکی از شروط و علل تقرب، نماز است -یکی از شروط و علل و آثار مغفرت الهی، شاکر بودن است؛ نه این هر کس این کار را بکند، چنین می‌شود. مگر خداوند متعال این همه گناهان بزرگ و کوچک را بر بندگان مؤمن و کافرش می‌بخشد، الزاماً و اجباراً همه شاکر می‌شوند؟! خیر؛ چرا که سایر شروط و علل فراهم نشده است.
آیا ندیدیم مؤمنین یا حتی علمایی که نه تنها نماز اول وقت‌شان دقیقه‌ای به تأخیر نمی‌افتد، بلکه نماز شب‌شان نیز قطع نمی‌شود، اما با لقمه حرام یا شبهه‌ناک منحرف شدند؟ آیا ندیدیم افراد غیر مؤمنی که خودشان حساس هستند و لقمه‌ای حرام نخورده‌اند، اما به خاطر بی‌نمازی یا نقصان‌های دیگر به هلاکت افتادند؟
پس هر کدام از اینها، یک اصل هستند، یک اثری دارند، نه این علت تامه باشند و همه آثار متوقف به آنها باشد. بالاخره پس از شرایط محیطی، تعلیم و تربیت، ارتباطات و ...، آن علت آخری که همه را جمع می‌کند، اختیار و اراده هر کس می‌باشد. اگر ده تا کتابخانه در یک محل باشد، همه افراد آن محل نیز اهل مطالعه باشند و تمامی شرایط نیز برای مطالعه فراهم باشد، گام آخر اراده شخص است که آیا کتاب بخواند یا نخواند؟(ادامه دارد...)
- ۱۱۴
- ۰۹ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط