تمام ذوق زیستنم را در چارقد پیچیدهام

.
تمامِ ذوقِ زیستنم را در چارقد پیچیده‌ام
و بر طاقچه گذاشته‌ام
دیگر به کارم نمی‌آید
زندگیِ بزرگسالی را چه به شوق؟
همین که سؤال نپرسم
و ذهنم را خاموش نگه دارم، کافی‌ست..‌.
ذوقِ زیستن را برای صد سالِ بعد نگه داشته‌ام.

.
.
.
از کجا آمده ام ، آمدنم بهر چه بود...؟!
.
.