ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻦ

ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺁﭘﺎﺭﺗﻤﺎﻧﻦ
ﻣُﺒﻠﻪ، ﺷﯿﮏ، ﺭﺍﺣﺖ
ﺍﻣﺎ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻛﻪ ﺗﻮﺵ ﻣﯽ ﺷﯿﻨﯽ ﺩﻟﺖ ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ ﻣﺮﮒ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ !
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﻗﻠﻌﻪ؛
ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ ﻣﯽ ﻛُﺸﯽ ﺗﺎ ﺑﺮﯼ ﺗﻮﺵ ﺑﻌﺪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ
ﺍﻭﻥ ﺗﻮﻭ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺟُﺰ ﭼﻨﺪﺗﺎ ﺳﻨﮓ ﻛﻬﻨﻪ ﻭ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺭﻭ ﺭﻓﺘﻪ !
ﺍﻣﺎ ..
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻣﺜﻞ ﺩﯾﻮﺍﺭِ ﻗﺪﯾﻤﯽِ ﯾﻪ ﺑﺎﻍ ..
ﻣﯿﺮﯼ ﺗﻮﻭ ﻭ ﻣُﺪﺍﻡ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﻧﯽ، ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﻛﻨﯽ،
ﻋﻄﺮﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﻮ ﻣﯽ ﻛﺸﯽ، ﺭﻧﮓ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﻛﻨﯽ،
ﻣﯿﺮﯼ ﻭ ﻣﯿﺮﯼ ...
ﺁﺧﺮﯼ ﺩﺭ ﻛﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ .
ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪﯼ، ﺑﻦ ﺑﺴﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ .
ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ ﺩﻭﺭ ﺑﺎﻍ ﺑﮕﺮﺩﯼ ﻭ ...
ﭼﻪ ﺁﺭﺍﻣﺸﯽ ﺩﺍﺭﻩ ﻫﻤﻨﻔﺲ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﻖ ﺳﯿﻨﻪ ﺵ،
ﺳﺮﺷﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﻋﻄﺮ ﮔﻠﻬﺎﯼ ﺳُﺮﺥ ﻭ ﺑﻬﺎﺭ ﻧﺎﺭﻧﺞ ...