کتبتک للغلا نبض ونثرتک فی الخیال شعور

کتبتک للغلا نبض ونثرتک فی الخیال شعور
ورسمتک صورةٍ فی داخل عیونی معلّقها
نسجت اسمک بقلبی وانت حرفک من ذهب محفور
عطیتک کلمةٍ والله لغیرک مااقدر انطقها
احبک ایه احبک ایه احب وفیک انا مغرور
احاسیسی تجاهک داخل اعماقی موثّقها
ولک فی خاطری قصه کتبت حروفها من نور
وشمسٍ کل ماغابت اناظر فیک مشرقها
تراک اخطیت بفراقک ولو ماتعتذر معذور
انا حبیتک بطوعی وصرت الیوم بک مجبور
انا مااقولها نادم .. جروحی ذی حقایقها
اشوف الحب فی عینک بساتینٍ بدون زهور
وقلبٍ یلمس الغیمه .. ولایقوی یعانقها
معک قلبی قضی عمره ولاقد جاه منک قصور
سوی انک ناویٍ روحی بعد وصلک تفارقها
ولو