ما آرزو کردیم و

ما آرزو کردیم و
نپذیرفتیم که قرار نیست به تمام آرزوها‍‍مان برسیم،
ما آدم ها را دوست داشتیم
و نپذیرفتیم که قرار نیست همه دوستمان داشته باشند،
ما روزهای خوب می خواستیم و نپذیرفتیم که قرار نیست تمام روزها خوب باشند...
و هر روز غمگین تر شدیم.

گاهی برای رسیدن به آرامش، باید پذیرفت... باید قبول کرد و ناممکن ها و نشدنی ها را به رسمیت شناخت و توقع زیادی نداشت...
گاهی برای رسیدن به آرامش،
باید از خیلی چیزها گذشت......
🌱۰۰۰
دیدگاه ها (۰)

ندیده، به یاد می آورم تو را،با بانگ تو، با بانگ دلنشین کلام ...

کنارم باش ، این پاییز ،کنارم باش ، می ترسم ...خزان را دوست د...

من ایمان دارم زندگی ما در عمق کهکشان ها، جایی ورای زمین و زم...

و چه فاصله ی سهمگینی است میان آنچه آدمی حس می کند وآنچه را ک...

آربلوا:این هفت بازی مهم است نه اخراج من!

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط