بی آن که بوی تــو مستم کند

بی آن که بوی تــو مستم کند
تا ده می شمارم ؛
انگشتانم گردِ کمرگاهِ مدادم تاب می خورند
و ترانه ای متولد می شود
که زاده ی دست های توست
شاعرم
به از تــو سرودن معتادم ...