دوست مهربانم درست جایی دست مرا رها کردی که کاملا در آستان

دوست مهربانم درست جایی دست مرا رها کردی که کاملا در آستانه سقوط بودم ، درست جایی میان زمین و آسمان ، حالا چاره ای جز سقوط ندارم چون روی رفتن به سمت آسمان را ندارم ،، کاش میشد باز هم دستم را بگیری ..... مخاطب