با هلهله رقصید زمین ، عشقْ محک خورد

با هلهله رقصید زمین ، عشقْ محک خورد
آغوش خدا باز شد و کعبه ترک خورد

این نیست ترک این دهن حیرت کعبه است
لبخند که نه ، قهقهۀ صورت کعبه است

برداشت ترک کعبه و پر شد ز تقرّب
این قصّه اگر بود جز این داشت تعجّب

آورده خدا پیکر آئینۀ خود را
انداخته زیر قدمش سینۀ خود را

جبریل زلیخا شده این آمدنش را
حقّ دارد اگر پاره کند پیرهنش را

این طفل اولوالعزم که سرچشمۀ دنیاست
نوح است و خلیلی است که موسی و مسیحاست

آری جبروت است که افتاده به زانو
راه دگری نیست بجر سجده‌ی بر او

آماده کن ای معرکه، جولان خطر را
او آمده سمباده بکش تیغ دو سر را

او آمده متروعه خیبر بکش ای کفر
یا مثل زنان مقنعه بر سر بکش ای کفر

سرمستِ رجزخوانی او عالم بالاست
عالم متحیّر شده این مردِ معمّاست

دیگر چه بگوییم که این راز نهان است
چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است


ولادت مولا علی علیه السلام برهمه دوستان مبارک باد...