کاش باران بودم...و غم پنجره را می شستم... و به هرکس ک پس

کاش باران بودم...و غم پنجره را می شستم... و به هرکس ک پس پنجره غمگین مانده...از سر عشق ندا میدادم...پاک کن پنجره از دلتنگی...که هوا دلخواه است...گوش کن باران را...که پیامی دارد...دست از غم بردار...زندگی کوتاه است...بازکن پنجره را...روز نو در راه است...