"منشور پارسوماش,

"منشور پارسوماش,
از کورش هخامنش"
_بگذارید هرکس به ایین خویش باشد
زنان را گرامی بدارید
فرودستان را دریابید
و هرکس به تکلمِ قبیله ی خود سخن بگوید
ادمی تنها در مقامِ خویش به منزلت خواهد رسید
گسستنِ زنجیرها, ارزویِ من است
رهایی بردگان وعزت بزرگان, ارزوی من است
شکوهِ شب وحرمت خورشید را گرامی میدارم
پس تا هست
شبهایتان به شادی باشد و
روزهایتان رازدارِ رهایی باد
این فرمان و واژه ی وصیت من است
اوکه ادمی را از ماورای خویش براند
خو نیز از خواب خویش رانده خواهد شد
تا هست هوادارِ دانایی و تندرستی باشید..
من چنین پنداشته, چنین گفته, و چنین خواسته ام.