امشب زتو ای ساقی

امشب زتو ای ساقی
این دل طلبی دارد
پرکن قدحم از می
کین سینه تبی دارد

هرشب غزلی بهرش
می گویم و می خوانم
هربیت غزلهایم
عرض ادبی دارد

آن روی چو مهتابش
در بیت نمی گنجد
دانی که بدون او
قلبم چه شبی دارد؟