رفیق موجود خوبیست آدم را دلگرم میکند به زیستن میتو

«رفیق» موجود خوبی‌ست، آدم را دلگرم می‌کند به زیستن. می‌توان با او از دلخوری‌ها حرف زد و آرام شد، می‌توان عصرهای دلگیر پاییز با او قهوه نوشید و از خاطرات خوب حرف زد و رویاهای قشنگ بافت. می‌توان با او سفرهای زیادی رفت و دلخوشی‌های زیادی ساخت.
«رفیق» موجود عزیزی‌ست. کسی‌ست که می‌توان در دل شرایط سخت به او امید داشت و از عجیب‌ترین تصورات و پلیدترین احساساتِ موجود، با او حرف زد. می‌توان کنار او حقیقی‌ترین نسخه از خود بود و دیوانگی کرد و همچنان دوست داشته‌شد.
هر آدمی در طول حیاتش نیاز دارد به یک رفیق ، برای تمام شرایط، برای تمام عمر. هر آدمی نیاز دارد با یکی که دلسوز است و خیرخواه است و از تماشای شادی و موفقیت او ذوق می‌کند؛ رفیق باشد و هرجای زندگی که دلش گرفت، کنارش بنشیند و با او از هر دری حرف بزند. که بی‌برنامه با هم بزنند به دل کوچه و خیابان و دیوانگی کنند و لذت ببرند از اینکه هستند، از اینکه کنار هم هستند