اینجا جای عجیبیست هر روزم به زوزمرگی بر پشت این میز های ک

اینجا جای عجیبیست هر روزم به زوزمرگی بر پشت این میز های کوچک می گذرد آنقدر آنها را کوچک ساخته اند که زانوهایم به زانوهایت می چسبداما آن کافه چی نمی داند که هر چند میزهایش کوچک باشد و تو به من نزدیک تردل ها که دور باشد حتی اگر هم نفسش باشی و هم نفست نباشدباز هم غریبه ای حتی در این نزدیکی