بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
البته که اسلام یکی است. اما به مجتهد وحی نازل نمی‌شود و او باید احکام الهی را از روی دلیل مبتنی بر قرآن کریم، سنت، عقل و اجماع به دست آورد و به همین دلیل نیز به او مجتهد می‌ گویند. یعنی کسی که در فهم احکام فقهی جهد و تلاش دارد. لذا از آن جا که درک، فهم و استنتاج همگان در همه‌ موارد یکسان نمی باشند، اختلاف‌ هایی در فهم جزئیات برخی از احکام پیش می‌آید که هیچ کدام نافی دین و یا دلیلی بر چند تایی دین نمی‌باشد.
در اولین بخش تمامی‌ رساله‌های مراجع محترم تقلید به این مسئله‌ مهم اشاره شده است که تقلید باید از اعلم صورت پذیرد :رساله‌ امام خمینی (ره) مسئله 2 : تقلید در احکام، عمل کردن به دستور مجتهد است، و از مجتهدی باید تقلید کرد که مرد و بالغ و عاقل و شیعه‌ دوازده امامی و حلال‌زاده و عادل باشد. و نیز بنا بر احتیاط واجب باید از مجتهدی تقلید کرد که حریص به دنیا نباشد و از مجتهدین دیگر اعلم باشد. یعنی در فهمیدن حکم خدا از تمام مجتهد‌های زمان خود استادتر باشد.
اعلم، اسم فرد و تفضیلی است. یعنی به یک نفر تعلق می‌گیرد و اگر چند نفر باشند، به آنها علما اطلاق می‌شود و نه اعلم. اما، گاه در میان فقها و مجتهدین، برتری یک نفر در فهم احکام نسبت به دیگران، بر همه‌ اهل فن کسانی که خود مجتهد بوده و می‌توانند مجتهد و اعلم را تشخیص دهند مسجل و مبرهن می‌گردد.
در چنین زمانی، تقلید باید از همان یک نفر صورت پذیرد. اما گاهی تشخیص چند فقیه میسر است، لیکن تشخیص اعلم یعنی استادترین آنها در فهم احکام خدا میسر نیست. مثلاً مشابه و نزدیک به هم هستند و یا اگر یکی در باب طهارت استادتر شناخته شد، آن یکی در باب معاملات استادتر شناخته می‌شود، در چنین شرایطی، همه‌ آنها قابل تقلید شناخته و معرفی می‌شوند.
به عنوان مصداق: در یک دوره همه از مرحوم آیت‌الله العظمی حکیم تقلید می‌کردند و حتی سایر فقها در زمان ایشان تکلیفی بر خود نمی‌دیدند و شاید درزمان مرحوم آیت‌الله العظمی بروجردی نیز چنین بود.(ادامه دارد...)