محفل عـشقم پذیرا شـو صبوری پیشه کن

محفل عـشقم پذیرا شـو صبوری پیشه کن
با من عاشـق بـیا صحرای دل را بـیشه کن
دوسـت دارم تـا شبـم بـا یاد تـو رویا شـود
با دل شوریده گه بنشین و درمن ریشه کن
درکنارت شادم ودور از تو غمگین‌است دل
زلف بگـشا در غم من لـحظه‌ای اندیشه کن
آی و یکبـار دگـر یـک شـعر از شـیرین بـگو
چشم وا کن باز هم آن قصه را با تیشه کن
با اسیرت بیش‌ازاین آهنگ‌ازدوری مخوان
بـند بگشا از تن خـسته عـشق را پـیشه کن
وقـت غصه مرهم هـر درد بی درمان شدم
پس تو هـم درد دلم را اندکی پـوشیده کن
هـم‌چنان یک مـاهی افـتاده‌ام در صـید تـو
بادلم‌در راه‌عشق شوری‌است آن‌راتوشه کن
این‌همه‌درد ازغم‌دوری عجیب‌است ای‌خدا
قـصه عشق مرا بر وزن سـنگ و شیشه کن #سروده_های_عاشقانه
🆔 @RomanticPoem