ورع از محارم الله پایه تمام کمالات معنوی و مقامات اخرویه

ورع از محارم الله پایه تمام کمالات معنوی و مقامات اخرویه است؛ و از برای هیچ کس مقامی حاصل نشود، مگر به ورع از محارم الله. و قلبی که دارای ورع نباشد، به طوری زنگار و کدورت او را فرو می گیرد که امید نجات بسا باشد که از آن منقطع گردد. صفای نفوس و صقالت آنها به ورع است. و این منزل برای عامه مهمترین منازل است، و تحصیل آن از مهمات مسافر طریق آخرت است. فرمود حضرت صادق علیه السلام به راوی : « وصیت می کنم تو را به پرهیزگاری، ورع و جدیت در عبادت. و بدان که جدیت در عبادت فایده ندارد در صورتی که ورع در آن نباشد. » و این دلیل بر آن است که عبادات بدون ورع از درجه اعتبار ساقط است. و معلوم است نکته بزرگ عبادات، که انقیاد نفس و ارتیاض آن است و قهر ملکوت است بر ملک و طبیعت، بدون ورع شدید و پرهیزگاری کامل حاصل نشود. نفوسی که مبتلای به معاصی خدا هستند، نقشی در آنها صورت نگیرد و نقاشی بی فایده است. تا صفحه را از کدورات و کثافات پاک و صاف نکنی، نقاشی نتوان کرد. پس عبادات، که صورت کمالیه نفس است، بدون صفای نفس از کدورت معاصی فایده ای نکند؛ و صورتی است بی معنی و قالبی است بی روح.
در روایتی دیگر است که حضرت صادق علیه السلام فرماید:
« نیست از شیعیان ما کسی که در شهری که دارای صد هزار جمعیت است از او با ورع تر باشد.»